نوشته شده در 26/8/88:: 5:38 عصر

http://www.4shared.com/file/153921174/160bfd8e/pouya69.html

کلمات کلیدی :

نوشته شده در 26/8/88:: 5:30 عصر

لبانت
به ظرافت شعر
شاغرانه ترین بوسه ها را به شرمی چنان مبدل می کند
که جاندار غار نشین از سود می جوید
تا به صورت انسان در آید
و گونه هایت
با دو شیار مورب
که غرور تو را هدایت می کنند و
سرنوشت مرا
که شب را تحمل کرده ام
بی آنکه به انتظلر صبح
مسلح بوده باشم
و چشمانت راز آتش است
عشقت پیروزی آدمی است
هنگامی که به جنگ تقدیر می شتابد.
و آغوشت
اندک جائی برای زیستن
اندک جائی برای مردن
و گریز از شهر
که با هزار انگشت
به وقاحت پاکی آسمان را متهم می کند.
کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود
و انسان با نخستین درد.
توفان ها
در رقص عظیم تو
به شکوه مندی
لی لبکی می نوازند,
و ترانه رگ هایت
آفتاب همیشه را طالع می کند.
بگذار چنان از خواب برآیم
که کوچه های شهر
حضور مرا دریابند.
دستانت آشتی است
و دستانی که یاری می دهند
تا دشمنی
از یاد
برده شود.
پیشانیت آینه ی بلند است
تابناک و بلند,
که خواهران هفتگانه در آن مینگرند
تا به زیبائی خویش دست یابند.
دو پرنده ی بی طاقت در سینه ات
آواز می خوانند.
تا در آینه پدیدار آئی
عمری دراز در آن نگریستم
من برکه ها و دریا ها را گریستم
حضورت بهشتی است
که گریز از جهنم را توجیه می کند
دریائی که مرا در خود غرق می کند
تا از همه ی گناهان و دروغ
شسته شوم
و سپیده دم با دست هایت
بیدار می شود.

کلمات کلیدی :

پیامها

تولد

نوشته شده در 26/8/88:: 5:29 عصر

همه هستی من آیه تاریکیست
که تو را در خود تکرار کنان
به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی می کشاند.

من در این آیه تو را آه کشیده
آه

من در این آیه تو را به
                          درخت
                                   آب
                                        آتش
                                                 پیوند زدم.

زندگی شاید ...
یک خیابان دراز است
که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد.

زندگی شاید ...
ریسمانی است
که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد.

زندگی شاید ...
طفلی است
که از مدرسه بر می گردد.

زندگی شاید ...
افروختن سیگاری باشد
در فاصله رخوتناک دو هم آغوشی

یا عبور گیج رهگذری باشد
که کلاه از سر بر می دارد
و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید
صبح بخیر